|
|
|
พรมทอเครื่องมีลาย สี ขนาด และระดับความนุ่มให้เลือกมาก การดูจากภาพเพียงอย่างเดียวจึงไม่พอ พรมที่ดูสวยในโชว์รูมอาจไม่เหมาะกับบ้านที่มีสัตว์เลี้ยง หรือพรมขนนุ่มมากอาจดูแลยากเมื่อวางในพื้นที่คนเดินผ่านตลอดวัน |
|
การเลือกที่ใช้งานได้จริงควรเริ่มจากตำแหน่งวาง จำนวนคนใช้งาน วิธีทำความสะอาด และขนาดเฟอร์นิเจอร์ แล้วจึงเลือกลายกับสี ขั้นตอนนี้ช่วยให้พรมอยู่ในห้องได้นานและไม่กลายเป็นชิ้นที่ต้องหลบเวลาเดินหรือขยับทุกครั้งที่ทำความสะอาด |
|
|
พรมทอเครื่องเป็นพรมที่ผลิตด้วยเครื่องจักร ทำให้ควบคุมขนาด ลาย และจำนวนผลิตได้สม่ำเสมอ มีตั้งแต่พรมขนสั้นผิวแน่น พรมขนนุ่ม ไปจนถึงพรมลายละเอียดที่เลียนแบบลักษณะของพรมแบบดั้งเดิม |
|
คำว่าทอเครื่องไม่ได้บอกคุณภาพทั้งหมด พรมสองผืนที่ผลิตด้วยเครื่องจักรเหมือนกันอาจต่างกันมากจากชนิดเส้นใย ความหนาแน่นของการทอ ความสูงของขน คุณภาพขอบ และโครงสร้างด้านหลัง จึงควรดูข้อมูลเหล่านี้ร่วมกัน |
|
|
|
เส้นใยที่ใช้ทำพรมมีทั้งเส้นใยธรรมชาติและเส้นใยสังเคราะห์ แต่ละชนิดให้สัมผัส การคืนตัว การดูแล และราคาต่างกัน พรมขนสัตว์ให้สัมผัสนุ่มและมีลักษณะเฉพาะ แต่ต้องดูแลตามคำแนะนำของผู้ผลิตและควบคุมความชื้น ส่วนเส้นใยสังเคราะห์ เช่น โพลีโพรพิลีน โพลีเอสเตอร์ หรือไนลอน มีคุณสมบัติต่างกันตามเกรดและวิธีผลิต บางชนิดเหมาะกับการทำสีสด บางชนิดเน้นการคืนตัว หรือทำความสะอาดง่ายกว่า อย่าเลือกจากชื่อเส้นใยเพียงอย่างเดียว ควรทดลองสัมผัส งอขอบ ดูการคืนตัวของขน และสอบถามวิธีทำความสะอาดของรุ่นนั้นโดยตรง หากบ้านมีผู้แพ้ง่าย เด็ก หรือสัตว์เลี้ยง ควรตรวจข้อมูลสารเคลือบ กลิ่นจากสินค้าใหม่ และการรับรองที่เกี่ยวข้องเพิ่มเติม |
|
|
|
ขนพรมสูงให้สัมผัสนุ่มและดูสบาย เหมาะกับพื้นที่ที่เดินไม่ถี่ เช่น ข้างเตียงหรือมุมพักผ่อน แต่ฝุ่น เศษอาหาร และเส้นผมอาจลงไปอยู่ระหว่างขนได้ง่ายกว่า รวมถึงล้อเก้าอี้และประตูอาจติดขอบพรม |
|
พรมขนสั้นผิวแน่นดูแลง่ายกว่าและวางเฟอร์นิเจอร์ได้มั่นคง จึงเหมาะกับห้องนั่งเล่น โต๊ะอาหาร โฮมออฟฟิศ หรือพื้นที่เชิงพาณิชย์ ความหนาแน่นไม่ควรพิจารณาจากน้ำหนักเพียงอย่างเดียว เพราะน้ำหนักอาจมาจากชั้นรองหลัง ควรดูโครงสร้างทั้งผืนและทดลองแหวกขนดูว่ามองเห็นฐานง่ายเพียงใด |
|
|
|
|
พรมควรเชื่อมโซฟา โต๊ะกลาง และเก้าอี้ให้เป็นกลุ่มเดียวกัน ขนาดที่เล็กเกินไปจะดูเหมือนลอยอยู่กลางห้อง แนวทางที่ใช้ได้ง่ายคือให้ขาหน้าของโซฟาและเก้าอี้วางบนพรม หรือเลือกพรมใหญ่พอให้เฟอร์นิเจอร์ทั้งหมดอยู่บนผืนเดียวกัน |
|
บ้านที่ใช้ห้องนั่งเล่นทุกวันควรเลือกขนสั้นถึงปานกลาง สีที่ไม่เห็นเศษฝุ่นทันที และลายที่ช่วยพรางรอยใช้งานเล็กน้อย หากมีโต๊ะกลางหนัก ควรหมุนพรมเป็นระยะเมื่อทำได้ เพื่อกระจายรอยกด |
|
|
|
พรมในห้องนอนเน้นสัมผัสตอนลงจากเตียง สามารถวางผืนใหญ่ใต้เตียงโดยให้ยื่นออกด้านข้างและปลายเตียง หรือใช้พรมทางเดินสองข้างสำหรับห้องที่ต้องการทำความสะอาดง่าย |
|
ก่อนเลือกพรมขนสูง ให้ตรวจระยะใต้ประตูและพื้นที่ที่ลิ้นชักใต้เตียงเลื่อนผ่าน พรมที่หนาเกินไปอาจขวางการเปิดใช้งาน แม้ภาพรวมจะดูนุ่มสบายก็ตาม |
|
|
|
สัญญาณที่ควรตรวจเพิ่มเติม ได้แก่ สีพองหรือหลุดซ้ำที่จุดเดิม แผ่นบิดจนเกิดช่อง รอยแตกบริเวณสกรู เนื้อไม้ผุ หัวแผ่นบวม รอยน้ำจากรางน้ำ และร่องรอยแมลงในกรณีที่เป็นไม้จริง |
|
ก่อนเปลี่ยนควรหาสาเหตุร่วมด้วย หากความเสียหายเกิดจากหลังคารั่ว รางน้ำตัน หรือโครงรองผุ การเปลี่ยนเฉพาะแผ่นเชิงชายจะช่วยได้ชั่วคราวเท่านั้น ควรแก้แหล่งน้ำและส่วนโครงสร้างก่อนปิดงานใหม่ |
|
|
|
ตรวจแนวเชิงชายอย่างน้อยปีละหนึ่งครั้งและหลังพายุแรง มองหารอยแยก สกรูคลาย สีเสียหาย และคราบน้ำ ล้างรางน้ำเพื่อไม่ให้น้ำล้นกลับเข้าหาขอบหลังคา ตัดกิ่งไม้ที่เสียดสีกับแผ่น และซ่อมผิวทันทีเมื่อพบรอยเปิด |
|
ไม้เชิงชายที่เหมาะกับบ้านไม่จำเป็นต้องเป็นวัสดุชนิดเดียวกันทุกโครงการ สิ่งสำคัญคือวัสดุต้องรองรับสภาพอากาศ รายละเอียดติดตั้งต้องตรงตามระบบ และขนาดต้องสัมพันธ์กับปลายโครงจริง การให้ช่างวัดหน้างานก่อนสั่งซื้อช่วยลดทั้งรอยต่อที่ไม่จำเป็นและการแก้ไขภายหลัง |
|
|
|
พรมใต้โต๊ะอาหารต้องใหญ่พอให้ขาเก้าอี้ยังอยู่บนพรมเมื่อดึงออกนั่ง หากขอบพรมอยู่ตรงตำแหน่งขาหลังพอดี เก้าอี้จะติดขอบทุกครั้งที่ใช้งาน ควรวัดระยะดึงเก้าอี้จริงก่อนกำหนดขนาด |
|
เลือกขนสั้น ผิวแน่น และทำความสะอาดตามลักษณะคราบอาหารได้ หลีกเลี่ยงสีอ่อนล้วนในบ้านที่ใช้งานโต๊ะทุกวัน เว้นแต่มีแผนทำความสะอาดที่เหมาะสม |
|
|
|
เก้าอี้ล้อเลื่อนทำงานได้ดีกว่าบนพรมขนสั้นและผิวแน่น พรมขนยาวทำให้ล้อจมและเกิดการสึกเฉพาะจุด หากเป็นสำนักงานหรือห้องประชุม ควรสอบถามข้อมูลการใช้งานเชิงพาณิชย์ การทนไฟ การเกิดไฟฟ้าสถิต และเงื่อนไขรับประกันของรุ่นสินค้า |
|
|
|
พื้นที่เหล่านี้ควรเลือกจากจำนวนคนเดิน เส้นทางทำความสะอาด และความสามารถในการเปลี่ยนหรือซ่อมเฉพาะจุด พรมที่มีลายระดับกลางช่วยพรางเศษฝุ่นและรอยเล็ก ๆ ได้ดีกว่าสีพื้นเรียบมาก พื้นที่ทางเข้าควรมีระบบดักฝุ่นก่อนถึงพรมหลัก เพื่อลดทรายและความชื้นที่ถูกพาเข้ามา |
|
|
|
เลือกพรมที่ดูดฝุ่นได้ทั่วถึง ขนไม่สูงจนมองหาเศษชิ้นเล็กยาก และไม่มีห่วงขนที่เล็บเกี่ยวได้ง่าย ตรวจขอบพรมว่าปิดเรียบร้อยและใช้แผ่นกันลื่นให้เหมาะกับพื้นเดิม |
|
สีผสมหรือลายละเอียดปานกลางช่วยพรางเส้นขนได้ดีกว่าสีพื้น แต่ไม่ควรใช้การพรางแทนการทำความสะอาด หากสัตว์เลี้ยงมีอุบัติเหตุบนพรม ควรซับทันทีตามวิธีของผู้ผลิต ไม่ถูแรงจนของเหลวกระจายและลงลึกถึงชั้นรองหลัง |
|
|
|
พรมผืนใหญ่มีพื้นที่สีมาก จึงส่งผลต่อบรรยากาศใกล้เคียงกับผนังหนึ่งด้าน ห้องที่มีโซฟาหรือม่านลายอยู่แล้วควรใช้พรมลายเรียบขึ้น ส่วนห้องเฟอร์นิเจอร์สีพื้นสามารถใช้พรมเป็นจุดเด่นได้ |
|
สีอ่อนทำให้ห้องดูโปร่งแต่เห็นคราบง่าย สีเข้มสร้างน้ำหนักแต่เห็นฝุ่นสีอ่อนและเส้นผมบางชนิดชัด สีเทากลาง เบจผสม หรือลายหลายโทนมักเข้ากับการใช้งานประจำวันได้ง่ายกว่า ควรดูตัวอย่างใต้แสงในห้อง เพราะสีจากไฟและพื้นเดิมจะส่งผลต่อการรับรู้สีของพรม |
|
|
|
ใช้เทปกระดาษกำหนดขอบพรมบนพื้น แล้วลองเดิน เปิดประตู ดึงเก้าอี้ และขยับโต๊ะตามการใช้งานจริง วิธีนี้ช่วยให้เห็นว่าพรมขวางทางเดินหรือเล็กเกินไปหรือไม่ |
|
สำหรับพรมใต้โซฟา ให้ตรวจระยะจากผนังและตำแหน่งขาเฟอร์นิเจอร์ สำหรับพรมใต้โต๊ะอาหาร ให้วัดจากขอบโต๊ะออกไปถึงตำแหน่งเก้าอี้เมื่อดึงใช้งาน ส่วนห้องนอนควรวัดระยะที่ต้องการให้เท้าสัมผัสพรมทั้งสองข้าง ไม่ใช่ดูเฉพาะขนาดเตียง |
|
|
• ดูดฝุ่นสม่ำเสมอตามจำนวนผู้ใช้งานและชนิดขนพรม
• หมุนพรมเป็นระยะเพื่อลดการซีดและรอยกดเฉพาะด้าน
• ซับคราบจากขอบเข้าหากึ่งกลาง ไม่ถูให้คราบขยาย
• ทดลองน้ำยาที่มุมเล็กและไม่เด่นก่อนใช้กับพื้นที่ใหญ่
• ใช้บริการซักที่เหมาะกับโครงสร้างพรมเมื่อถึงรอบทำความสะอาดใหญ่
• ตรวจให้พรมและพื้นด้านล่างแห้งสนิทก่อนนำกลับมาใช้ |
| พรมทอเครื่องที่เหมาะไม่จำเป็นต้องหนาหรือนุ่มที่สุด แต่ต้องสอดคล้องกับการเดิน เฟอร์นิเจอร์ และวิธีดูแลของพื้นที่นั้น การวัดขนาดด้วยตำแหน่งใช้งานจริงและดูตัวอย่างวัสดุก่อนซื้อช่วยลดความผิดพลาดได้มากกว่าการเลือกจากลายเพียงอย่างเดียว |
|
| |
